no-rightclick

DE BERNER SENNENHOND

KORTE GESCHIEDENIS:

De eerste voorvaderen van de Berner Sennenhond duiken al tussen 4000 en 1800 v.Chr. op in Zwitserland.

De Berner Sennenhond is een boerenhond met oude herkomst, die in de Vòòr-Alpengebieden en in delen van de Midden-landen in de omgeving van Bern als waak- tuig- en drijfhond gehouden werd. Naar het gehucht en hotel Dürrbach bij Riggisberg in het kanton Bern, waar deze langharige, driekleurige hofhond bijzonder veelvuldig voorkwam, kreeg hij zijn oorspronkelijke naam “Dürrbachler”.

Tegen 1900 werden Dürrbächler geboren die ook wel eens Gelbächler, Vieräugler of ook Bärihund genoemd werden.

Nadat er in 1902, 1904 en 1907 zulke honden op hondententoonstellingen voorgesteld waren, besloten in november 1907 enkele hondenfokkers uit Burgdorf het ras zuiver te fokken. In 1904 zijn de eerste Berner Sennenhonden in het Zwitserse hondenstamboek vermeldt. Dit waren 3 reuen (Prinz, Ringgi en Phylax) en 1 teef (Belline).

Ringgi

Belline

Enkele hondenfokkers uit Burgdorfstichtten de “Schweizerischen Dürbach-klub” en stelden de raskenmerken op. In 1910 werden bij een hondenshow in Burgdorf, doordat vele boeren uit de omgeving hun Dürbachlerhonden inschreven, reeds 107 dieren voorgesteld.

Van dan af neemt het ras, in navolging van de andere Zwitserse Sennenhonden nu “Berner Sennenhond” genoemd, snel in populariteit toe in heel Zwitserland en spoedig ook in buurland Duitsland. Vandaag is de Berner Sennenhond, dankzij zijn attractieve driekleur en zijn aanpassingsvermogen, wereldwijd als familiehond bekend en geliefd.